Obowiązki podatkowe obywateli Wielkiej Brytanii z nieruchomością w Hiszpanii

Dla obywateli Wielkiej Brytanii posiadających nieruchomość w Hiszpanii zrozumienie obowiązków podatkowych jest kluczowe, zwłaszcza po brexicie. Hiszpański system podatkowy nakłada na nierezydentów kilka obowiązków, obejmujących podatek dochodowy, podatek od nieruchomości i podatek od zysków kapitałowych. Oto szczegółowy przewodnik po tym, co Brytyjczycy powinni wiedzieć o swoich obowiązkach podatkowych w Hiszpanii.

Podatek dla nierezydentów (Modelo 210)

Dochód imputowany

Od nierezydentów posiadających w Hiszpanii nieruchomość, która nie jest wynajmowana, pobiera się podatek od dochodu imputowanego. Podatek opiera się na procencie wartości katastralnej nieruchomości (valor catastral), czyli wartości nadanej przez gminę do celów podatkowych. Stawka imputacji wynosi 2% wartości katastralnej lub 1,1%, jeśli wartość ta była aktualizowana w ciągu ostatnich dziesięciu lat. Stawka podatku od tak ustalonego dochodu wynosi dla Brytyjczyków po brexicie 24%.

Dochód z najmu

Nierezydenci, którzy wynajmują swoją nieruchomość, muszą zadeklarować uzyskany dochód z najmu. Stawki i odliczenia zmieniły się po brexicie:

Przed brexitem:

• Stawka podatku: 19% od dochodu z najmu.
• Odliczenia: koszty najmu, takie jak wydatki na utrzymanie, podatki lokalne i odsetki od kredytu hipotecznego, podlegały odliczeniu.

Po brexicie:

• Stawka podatku: 24% od dochodu z najmu.
• Odliczenia: koszty najmu nie podlegają już odliczeniu przez obywateli Wielkiej Brytanii. Oznacza to, że przychód brutto z najmu jest opodatkowany stawką 24% bez możliwości odliczenia kosztów.

Zyski kapitałowe

Stawka podatku od zysków kapitałowych przy sprzedaży nieruchomości w Hiszpanii przez nierezydenta pozostaje taka sama, niezależnie od kraju rezydencji właściciela. Zarówno przed brexitem, jak i po nim Brytyjczycy płacą jednolitą stawkę 19% od zysku ze sprzedaży nieruchomości. Koszty związane z nabyciem i sprzedażą nieruchomości, takie jak honoraria prawników, nakłady na ulepszenia i prowizje pośredników, nadal podlegają odliczeniu przez nierezydentów, również spoza UE.

Podatek od nieruchomości (IBI)

Wszyscy właściciele nieruchomości w Hiszpanii, w tym nierezydenci, muszą płacić lokalny podatek od nieruchomości, czyli Impuesto sobre Bienes Inmuebles (IBI). Stawka zależy od lokalizacji nieruchomości i przepisów danej gminy.

Podatek majątkowy

Nierezydenci będący właścicielami nieruchomości mogą również podlegać hiszpańskiemu podatkowi majątkowemu, jeśli ich majątek na całym świecie przekracza określone progi. Stawki i progi na 2024 rok w poszczególnych regionach są następujące:

Kwoty wolne na 2024 rok:

• Baleary: próg zwolnienia wynosi 3 000 000 €. Powyżej tej kwoty stawki wynoszą od 0,2% do 2,5% w zależności od wartości majątku.
• Andalucía: próg zwolnienia wynosi 1 000 000 €. Powyżej tej kwoty stawki wynoszą od 0,2% do 2,5%.
• Katalonia: próg zwolnienia wynosi 500 000 €. Powyżej tej kwoty stawki wynoszą od 0,2% do 2,5%.

Kwestie szczególne

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania

Wielka Brytania i Hiszpania mają umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, która ma zapobiegać podwójnemu opodatkowaniu dochodów i zysków. Dzięki niej Brytyjczycy mogą odliczyć hiszpański podatek zapłacony od dochodu z najmu lub zysków kapitałowych od swojego zobowiązania podatkowego w Wielkiej Brytanii z tego samego tytułu.

Roczne terminy składania deklaracji (od 2024 roku)

Od 2024 roku terminy składania deklaracji podatku dla nierezydentów w Hiszpanii są następujące:

Dochód imputowany:

Dochód imputowany deklaruje się w roku następnym. Deklarację dochodu imputowanego za 2023 rok trzeba więc złożyć w 2024 roku, do 31 grudnia (do 20 grudnia w przypadku polecenia zapłaty).

Dochód z najmu:

Dochód z najmu od 2024 roku deklaruje się raz w roku (wcześniej kwartalnie). Okres składania to pierwsze 20 dni stycznia roku następnego. Dochód z najmu uzyskany w 2024 roku należy wykazać w pierwszych 20 dniach stycznia 2025 roku.

Konsekwencje niedopełnienia obowiązków

Niewywiązanie się z hiszpańskich obowiązków podatkowych może mieć poważne konsekwencje. Hiszpański urząd skarbowy (Hacienda) może kontrolować złożone deklaracje i nakładać kary wstecz za okres do czterech lat podatkowych. Jeśli nierezydent dobrowolnie zadeklaruje wcześniejsze okresy, kary są niższe i wynoszą maksymalnie 15% należnego podatku. Jeśli jednak to urząd wezwie do złożenia deklaracji, kary są znacznie wyższe i zaczynają się od 50% należnego podatku. Ta różnica pokazuje, jak ważne jest wyprzedzanie faktów i terminowe składanie deklaracji.

Znajomość tych obowiązków pomaga obywatelom Wielkiej Brytanii uniknąć nieoczekiwanych zobowiązań i zachować zgodność z hiszpańskimi przepisami podatkowymi. Brexit przyniósł kilka niekorzystnych zmian, dlatego dla brytyjskich właścicieli nieruchomości w Hiszpanii tak ważne jest, aby być na bieżąco i działać z wyprzedzeniem. Po porady dopasowane do Twojej sytuacji i pomoc przy rozliczeniach sięgnij po eksperckie usługi IberianTax.