10 rzeczy, które warto wiedzieć o hiszpańskim podatku dla nierezydentów

Masz nieruchomość w Hiszpanii, ale nie mieszkasz tam jako rezydent podatkowy? W takim razie powinieneś wiedzieć, że hiszpański urząd skarbowy (Agencia Tributaria) wymaga od wszystkich właścicieli nieruchomości będących nierezydentami corocznego składania deklaracji Modelo 210.

Wielu właścicieli nie wie o tym obowiązku albo nie jest pewnych, jak właściwie działa podatek od nieruchomości dla nierezydentów, zwłaszcza gdy nieruchomość nie jest wynajmowana. Dlatego w IberianTax przygotowaliśmy ten przewodnik z 10 najważniejszymi rzeczami, które warto wiedzieć o podatku dla nierezydentów w Hiszpanii.

Niezależnie od tego, czy korzystasz z nieruchomości jako drugiego domu, czy wynajmujesz ją przez część roku, te kluczowe punkty pomogą Ci zrozumieć, co musisz zadeklarować, kiedy to zrobić i jak uniknąć kar oraz dopłat za zwłokę.

1. Coroczny obowiązek złożenia Modelo 210

Właściciele nieruchomości będący nierezydentami muszą składać co najmniej jedną deklarację Modelo 210 rocznie, niezależnie od tego, czy wynajmują nieruchomość, czy nie. Obowiązek ten dotyczy zarówno nieruchomości wynajmowanej, jak i stojącej pustej.

2. Osobna deklaracja na każdego właściciela i każdą nieruchomość

Każdy właściciel jest traktowany jako odrębny podatnik i musi złożyć osobną deklarację Modelo 210 dla każdej nieruchomości. Kilku nieruchomości nie można połączyć w jednej deklaracji.

3. Dochód imputowany za dni bez najmu

Za dni, w których nieruchomość nie jest wynajmowana, powstaje dochód imputowany (renta imputada). Oblicza się go, stosując 1,1% lub 2% do wartości katastralnej nieruchomości (valor catastral), widocznej na rachunku za IBI. Zastosowana stawka zależy od tego, kiedy wartość katastralna była ostatnio aktualizowana w danej gminie.

4. Osobna deklaracja dla miejsc parkingowych i komórek lokatorskich

Jeżeli miejsca parkingowe lub komórki lokatorskie mają własny, odrębny numer referencia catastral, należy je zadeklarować w osobnej deklaracji Modelo 210.

5. Stawki podatku według kraju rezydencji

• Rezydenci UE, Liechtensteinu, Norwegii i Islandii: 19%
• Rezydenci pozostałych krajów: 24%

6. Częstotliwość składania deklaracji

• Dochód z najmu: kwartalnie (do 2023 r.)
• Dochód imputowany: rocznie
• Nieruchomości wynajmowane tylko przez część roku (dwie osobne deklaracje): dochód imputowany (rocznie) i dochód z najmu (kwartalnie lub rocznie)

Ważna uwaga: począwszy od roku podatkowego 2024 dochód z najmu będzie deklarowany rocznie, co upraszcza cały proces.

7. Możliwość odliczenia kosztów

Tylko właściciele będący rezydentami UE, Liechtensteinu, Norwegii lub Islandii mogą odliczać koszty związane z dochodem z najmu. Rezydenci pozostałych krajów nie mogą odliczać kosztów.

8. Referencia catastral: niepowtarzalny identyfikator

Każda nieruchomość ma niepowtarzalny 20-cyfrowy numer nadawany przez kataster (Catastro), wymagany przy niemal każdej procedurze dotyczącej nieruchomości. Znajdziesz go na rachunku za IBI lub w akcie notarialnym (escritura).

9. Odliczenie podatku w kraju rezydencji

Podatek dla nierezydentów zapłacony w Hiszpanii może zostać odliczony w deklaracji podatkowej w kraju rezydencji, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartymi przez Hiszpanię.

10. Konsekwencje złożenia deklaracji po terminie

Deklaracje można złożyć po terminie, ale Agencia Tributaria naliczy wtedy dopłaty za zwłokę i odsetki, co może znacząco zwiększyć łączny koszt podatkowy.