Jakie podatki płacą w Hiszpanii Hiszpanie mieszkający za granicą?

Według danych INE liczba Hiszpanów mieszkających za granicą osiągnęła 2 742 605 osób na dzień 1 stycznia 2022 r. To znacząca i rosnąca liczba, która ma konsekwencje w wielu obszarach, w tym podatkowym.

Hiszpanie mieszkający za granicą także płacą podatki w Hiszpanii

Hiszpanie mieszkający za granicą (podobnie jak wielu innych nierezydentów) często zastanawiają się, czy muszą płacić podatki w Hiszpanii, skoro mieszkają poza jej granicami. Powszechnie panuje przekonanie, że mieszkając za granicą płaci się podatki wyłącznie w kraju zamieszkania. Jest to prawdą tylko w niektórych przypadkach. Wysoki odsetek tych obywateli Hiszpanii musi płacić podatki w Hiszpanii mimo statusu podatnika będącego nierezydentem. Dzieje się tak między innymi wtedy, gdy obywatel zachowuje interesy gospodarcze w Hiszpanii, czy to w postaci dochodów, czy majątku. W szczególności obowiązek zapłaty podatku w Hiszpanii pozostaje w mocy w przypadku wszystkich obywateli Hiszpanii mieszkających za granicą, którzy posiadają nieruchomość na terytorium Hiszpanii, przeznaczoną na użytek własny albo na wynajem.

Jeśli nieruchomość służy do użytku własnego, Hiszpanie będący nierezydentami, tak jak nierezydenci każdej innej narodowości, muszą wykazać roczny dochód imputowany (renta imputada) z nieruchomości, niezależnie od tego, czy przynosi ona jakikolwiek przychód.

Ogólnie rzecz biorąc, kwota do wykazania to 2% wartości katastralnej (valor catastral) nieruchomości. Wskaźnik ten obniża się jednak do 1,1% wartości katastralnej, gdy nieruchomość znajduje się w gminie, w której wartości katastralne zaktualizowano w ciągu ostatnich dziesięciu lat. Do tej kwoty stosuje się stawkę podatku 19% w przypadku Hiszpanów mieszkających w krajach Unii Europejskiej (UE) lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) albo 24% w pozostałych przypadkach.

Dla przykładu: jeśli Hiszpan mieszkający w Wielkiej Brytanii ma w Hiszpanii nieruchomość o wartości katastralnej 100 000 €, zapłaci od 264 € do 480 € rocznie, w zależności od gminy, w której położona jest nieruchomość.

Z kolei w przypadku nieruchomości wynajmowanych nierezydenci muszą wykazywać uzyskany dochód kwartalnie, bez możliwości odliczenia związanych z nim kosztów, chyba że mieszkają w UE lub EOG.

Kontynuując powyższy przykład: Hiszpan mieszkający w Wielkiej Brytanii, który wynajmuje nieruchomość w Hiszpanii za 1 000 € miesięcznie, zapłaci 720 € kwartalnie na rzecz Hacienda tytułem podatku dla nierezydentów, czyli 2 880 € rocznie. I to niezależnie od kosztów związanych z tym najmem, ponieważ przepisy nie pozwalają w takich przypadkach odliczyć kosztów, co znacząco zwiększa obciążenie podatkowe tej grupy.

Ważna uwaga: Od roku podatkowego 2024 dochód z najmu wykazuje się w ujęciu rocznym, a termin złożenia deklaracji przypada między 1 a 20 stycznia roku następnego.

Jak rozlicza się podatek dla nierezydentów?

W obu przypadkach podatek jest samoobliczany na formularzu Modelo 210, który obejmuje deklaracje podatników będących nierezydentami.

Aby złożyć deklarację bezpośrednio przez internet, potrzebujesz certificado digital (certyfikatu cyfrowego) oraz pewnej znajomości strony Agencia Tributaria. Istnieją jednak również rozwiązania online, które ułatwiają szybkie złożenie Modelo 210 przez internet.

Kto jest nierezydentem w Hiszpanii?

Przepisy nie zawierają definicji nierezydenta. Stanowią natomiast, że nierezydentem jest każda osoba, która nie spełnia warunków uznania jej za rezydenta podatkowego w Hiszpanii, czyli nie spełnia żadnej z poniższych przesłanek:

- przebywa w Hiszpanii przez ponad 183 dni w roku kalendarzowym;

- jej główne źródło dochodu znajduje się bezpośrednio lub pośrednio w Hiszpanii.

Domniemywa się również, o ile nie zostanie wykazane inaczej, że podatnik ma miejsce zwykłego pobytu w Hiszpanii, gdy zgodnie z powyższymi kryteriami miejsce zwykłego pobytu w Hiszpanii mają jego nieseparowany prawnie małżonek oraz małoletnie dzieci pozostające na jego utrzymaniu.